Budynek, wcześniej znany jako „wieżowiec IBM”, został całkowicie odnowiony. Dzięki swojej symetrycznej i linearnej budowie stał się symbolem hamburskiego procesu adaptacji i transformacji urbanistycznej, łącząc przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

Ponieważ barwami klubowymi sąniebieski i biały, do wykończenia obiektu wykorzystano szkło w niebieskimodcieniu. Szkło Clearvision zostało pokryte powłoką Stopray Ultra-50 (bardzoprzejrzyste szkło), oferującą najlepszą wydajność dzięki niskiemuwspółczynnikowi przepuszczalności energii (23%), dlatego budynek nie wymagażadnych zewnętrznych przesłon ani instalowania systemu klimatyzacji.

Firma architektoniczna Cillara Rossi postawiła bardzo rygorystyczne wymagania: szkło musi być perfekcyjnie neutralne, zapewniając jednocześnie optymalne warunki termiczne. Prawie 2000 m² szkła dociętego na wymiar (każda jednostka o innej wielkości) zostało złożone w potrójne szyby przez AGC Interpane z Plattling.

Każdy z „kafli” baldachimu składa się z dwóch rodzajów szkła: żółtego półprzejrzystego emaliowanego szkła Stratobel Imagin Gothic i emaliowanego szkła Planibel Clearvision (częściowo by nadać mu matowy wygląd). Panel w górnej części został pokryty sitodrukiem w celu uzyskania barwy podobnej do koloru piasku i stopnia przejrzystości zapewniającej delikatne rozproszenie światła, ochronę przed promieniowaniem UV i optymalną temperaturę, tak jak zaplanowali to architekci Patrick Berger i Jacques Anziutti.