Bhadresh Parbhoo Testimony avatar
Bhadresh Parbhoo
Kierownik międzynarodowych projektów budowlanych na Belgię i Luksemburg

Lubię być na miejscu, aby wyszukiwać projekty architektoniczne, w których można wykorzystać produkty i rozwiązania z naszego portfolio. Działanie w ścisłej współpracy z architektami i inżynierami oznaczają dla mnie możliwości, a znajdowanie właściwych rozwiązań w odpowiedzi na ich konkretne potrzeby sprawia mi wiele satysfakcji. Każdy projekt to nowe i ekscytujące wyzwanie do pokonania, co sprawia, że moja praca jest różnorodna i przyjemna. Twoje marzenia to wyzwanie dla nas – to nasze motto.

Krótki życiorys

Bhadresh Parbhoo jest kierownikiem międzynarodowych projektów budowlanych na Belgię i Luksemburg w AGC Glass Europe. Ponad 25 lat doświadczenia w branży szkła sprawiło, że stał się cennym partnerem biznesowym dla architektów, wspierając ich w dużych krajowych i międzynarodowych projektach budowlanych. Jest magistrem inżynierii budowlanej, budownictwa ogólnego i inżynieryjnego ECAM Brussels Engineering School w Belgii. 

Co sprawiło, że projekt Edenya był tak wyjątkowy z punktu widzenia szkła?

Edenya nie przypominała żadnego tradycyjnego projektu fasady ani przeszklonego dachu. Szkło musiało jednocześnie stworzyć odpowiednie warunki dla roślin, zwierząt i odwiedzających. Zazwyczaj przeszklenia projektuje się przede wszystkim z myślą o komforcie użytkowników i efektywności energetycznej. W tym przypadku sam ekosystem był częścią założeń projektowych.

Projekt obejmuje płaski szklany dach o powierzchni ponad 40 000 m², który przykrywa największą obecnie tropikalną szklarnię na świecie. Wyzwanie polegało na stworzeniu wysoce transparentnej konstrukcji, która ograniczałaby zyski ciepła słonecznego, a jednocześnie przepuszczała wystarczającą ilość promieniowania UV, aby fauna i flora mogły rozwijać się w naturalny sposób.

To połączenie wymagań uczyniło projekt wyjątkowym dla AGC.

Dlaczego znalezienie równowagi między kontrolą słoneczną a przepuszczalnością promieniowania UV było tak skomplikowane?

Zwykle powłoki przeciwsłoneczne projektuje się tak, aby blokowały znaczną część promieniowania słonecznego, w tym promieniowanie UV. Dzięki temu poprawiają komfort wewnątrz budynków i ograniczają ryzyko przegrzewania.

W przypadku Edenyi stanęliśmy przed odwrotnym wyzwaniem: musieliśmy ograniczyć ilość ciepła słonecznego, jednocześnie przepuszczając część spektrum UV.

Rośliny i zwierzęta potrzebują światła UV do swoich naturalnych procesów biologicznych, podczas gdy odwiedzający muszą być chronieni przed nadmiernym nasłonecznieniem i wysoką temperaturą. Znalezienie właściwej równowagi między tymi pozornie sprzecznymi wymaganiami oznaczało konieczność ponownego przemyślenia tradycyjnego podejścia do szkła przeciwsłonecznego.

Tutaj kluczowe znaczenie miały kompetencje AGC w zakresie powłok oraz badań i rozwoju.

Jak AGC opracowało rozwiązanie szklane, które pozwoliło osiągnąć tę równowagę?

Od najwcześniejszych etapów projektu ściśle współpracowaliśmy ze wszystkimi zaangażowanymi stronami, w szczególności z architektem Pascalem De Beckiem oraz inżynierem Thierrym Gérardem.

W oparciu o ich wizję współpracowaliśmy z naszymi specjalistami ds. badań i rozwoju, aby stworzyć całkowicie indywidualną koncepcję przeszklenia.

Kluczowym elementem była specjalna powłoka przeciwsłoneczna opracowana wyłącznie dla Edenyi. W przeciwieństwie do standardowych powłok została ona zaprojektowana tak, aby przepuszczać około 40% promieniowania UV, jednocześnie zatrzymując większość ciepła słonecznego.

Jej opracowanie wymagało szeroko zakrojonych testów laboratoryjnych, ponieważ musieliśmy całkowicie przeprojektować skład powłoki pod kątem przepuszczalności UV, a nie wyłącznie parametrów estetycznych czy termicznych.

Jakie inne technologie szklane były niezbędne oprócz samej powłoki?

Projekt wymagał prawdziwie wielofunkcyjnego rozwiązania.

Oprócz specjalnie opracowanej powłoki zastosowaliśmy również folię PVB przepuszczającą promieniowanie UV w szkle laminowanym.

Dach musiał także zapewniać wysoki poziom izolacyjności termicznej, aby ograniczyć straty ciepła w tak dużym tropikalnym środowisku. Zastosowane przeszklenie osiąga współczynnik Ug na poziomie 1,0 W/m²K.

Część szkła została dodatkowo poddana hartowaniu, aby powierzchnia była dostępna dla prac konserwacyjnych. Ostateczne rozwiązanie łączy więc przepuszczalność promieniowania UV, ochronę przeciwsłoneczną, izolacyjność termiczną, bezpieczeństwo i trwałość w jednym systemie szklanym.

Czy był to całkowicie nowy rodzaj rozwoju powłok dla AGC?

Tak, zdecydowanie. Regularnie opracowujemy powłoki dostosowane do indywidualnych projektów architektonicznych, jednak zazwyczaj są one tworzone przede wszystkim z myślą o efektach estetycznych.

W przypadku Edenyi punkt wyjścia był zupełnie inny. Powłoka musiała odpowiadać na wymagania biologiczne i środowiskowe. Musieliśmy na nowo przemyśleć sposób, w jaki współpracuje ona z promieniowaniem UV, jednocześnie zachowując wysoką skuteczność ochrony przeciwsłonecznej.

To właśnie sprawia, że projekt ten jest tak interesujący z perspektywy innowacji.

Edenya jest również wyjątkowym belgijskim osiągnięciem. Czy ten aspekt miał znaczenie?

Zdecydowanie. Pairi Daiza szczególnie doceniła fakt, że było to w pełni belgijskie rozwiązanie szklane.

Piasek pochodził z Mol, szkło zostało wyprodukowane w Moustier, powłokę naniesiono w Lodelinsart, a końcowy montaż odbył się w Kortrijk.

Projekt pokazuje siłę lokalnego know-how oraz zintegrowanej wiedzy AGC na całym łańcuchu wartości szkła.

Czy uważa Pan, że Edenya może inspirować przyszłe projekty architektoniczne?

Zdecydowanie tak. Od zakończenia projektu otrzymaliśmy już zapytania z wielu krajów dotyczące podobnych rozwiązań wykorzystujących powłoki przeciwsłoneczne przepuszczające promieniowanie UV.

Edenya pokazuje, że szkło może pełnić znacznie więcej funkcji niż tylko zamykanie budynku. Może aktywnie wspierać tworzenie kontrolowanych ekosystemów oraz nowych, immersyjnych środowisk architektonicznych.

W miarę jak architektura coraz bardziej koncentruje się na zrównoważonym rozwoju, dobrostanie użytkowników i projektowaniu biofilnym, widzę ogromny potencjał dla tego typu rozwiązań.